BAM. Een reis van niets naar niets

BAM. Een reis van niets naar nietsWaarom Rijdt Hier Een Trein En Waarom Zit Ik Erin Jelle Brandt Corstius Is Als Achtjarige Gefascineerd Door De Grote Bosatlas En Dan Vooral Door De Kaart Van Siberi Die Is Bijna Leeg Hoe Zou Het Zijn Om Daar Te Wonen Wat Doen Ze Daar En Wanneer Mag Hij Erheen Op Diezelfde Kaart Ziet Hij Dat Er Wordt Gewerkt Aan Een Spoorlijn Door Die Leegte, Met De Magische Naam Bajkal Amoer Magistrale De BAM Het Duurt Nog Dertig Jaar Voor Jelle Twee Reisgenoten Vindt Die Met Hem Op De BAM Willen Springen Kunstenaar Charmeur Aldo En Grafisch Ontwerper Sto Cijn Fabian Drie Rare Nederlanders Die Hier Voor Hun Lol Zitten, Geen Rus Die Ze Begrijpt Samen Leggen Ze Kilometer Af Door Een Sterk Veranderd En Ijskoud Rusland Terwijl De Trein De Taiga En De Tijdzones Door Dendert, Het Drietal In Gesprek Gaat Met Poetin Haters En Liefhebbers En Met Een Man Die Zijn Kachel Stookt Met De Verzamelde Werken Van Lenin, Kan Jelle Zich Alleen Maar Afvragen Waarom Rijdt Hier Een Trein En Waarom Zit Ik Erin Een vervolg op As in tas een reisverslag vol nostalgie, zonder sentimenten maar ook volstrekt iets anders Ruwer, afstandelijker En grappig Ik heb hardop gelachen Om Jelle en zijn reisgevolg, om de Russen in al hun soorten en maten Als ik een waaghals was, zou ik ook gaan treinen en stiekem wodka drinken zonder te betalen , geeuwen tijdens onnavolgbare rondleidingen, mijn wimpers laten bevriezen en zelfs misschien tegen alle principes in onbestemde aardappelbroodjes eten en hondenharensokken dragen BAM is misschien niet het Gesammtkunstwerk geworden dat Brandt Corstius niet voor ogen stond, het is origineel, actueel en geestverruimend en piekfijn geschreven. Vermakelijk reisverslag